In 1969 verscheen de langspeelplaat Abbey Road van The Beatles. Het zou hun laatste album worden. De ruzies tussen Paul McCartney en John Lennon waren zo heftig dat ze elk nummer apart opnamen. Ze konden elkaar letterlijk niet meer luchten of zien.
Er staan prachtige nummers op. Niet zo in elkaar overlopend als op hun magistrale lp Sergeant Pepper uit 1967, maar wel genoeg om van te genieten. Mijn favorieten zijn: I want you (she’s so heavy) en vooral Because.

Because is een atypisch nummer met een verfijnde close harmony zang. Niet echt in de stijl van wat we van The Beatles gewend waren. Iets wat je eerder bij een groep als The Beach Boys zou verwachten.
Het verhaal gaat dat Yoko Ono aan de piano de Mondscheinsonate van Beethoven speelde. John Lennon lag op de bank te luisteren, maar veerde opeens op. Kun je dit ook achterstevoren spelen, vroeg hij aan Yoko. Ze deed het en zo ontstond Because. Hij voegde er zijn eigen bewerkingen aan toe, schreef de (eenvoudige) tekst en zong het in de studio (los van elkaar) met Paul en George Harrison in. Vervolgens maakte vijfde Beatle George Martin er de prachtige song van.
Hun samenzang werd twee keer overgedubd, zodat je in feite negen stemmen tegelijk hoort. Verder: George Martin op elektrische klavecimbel, John Lennon op gitaar, George Harrison op de Moog-synthesizer en Paul McCartney op basgitaar. Opvallend is dat drummer Ringo Starr niet meedoet op dit nummer. Hij was niet nodig.
Let op de speciale zang van George Harrison (laag), John Lennon (middelste) en Paul McCartney (hoog). Wat een harmonie. Ondanks alle ruzies.

Because is bijzonder sfeervol en voor mij met persoonlijke herinneringen. Op een schoolfeest begin jaren zeventig was er een kleine ruimte waar dit nummer uit opklonk. Het voelde zo intiem, zo intens, zo puur. Misschien ook door de lieve vriendin toen aan mijn zijde. Het een versterkt het ander. Luister hier.