ik ben een gerucht
in donkere aarde
ik schiet wortel

de regen oefent
op zaad, op kiemen
een worm graaft lucht
zoals alleen een worm
lucht kan graven

ik breek open
niet uit moed
uit aandrang

zichtbaar
op een manier
die pijn doet

de wind spreekt mij aan
met vergeten namen
verwisselt mij met gisteren

een vlinder zoekt
de kleuren van de dag
mijn mond zwijgt

vraag het gras
waarom het blijft groeien
vraag de steen
wat hij bewaart