Wat een prachtige zinnen heeft dit gedicht. Zoals de eerste twee. En bv alsof zij vergeet wie zij moet volgen. Het maakt alsof er voor mij een soort dubbele beweging van: wel en niet. Daardoor ontstaat er een soort afstand tussen de gevolgde en de schaduw. Het gedicht voelt als geïnspireerd door Glück, maar dat kan ook komen doordat ik net jouw beschouwing over het gedicht van Glück las.