het huis loopt leeg
de kamers knikken
een laatste golfslag 

ik proef je naam
als zout op mijn tong

ik weet niet
waar jij ophoudt
en waar ik verder ga

letters dwarrelen 
als confetti 
op wit papier

er groeit een woord
te scherp
om te spreken
te groot
om te slikken

de nacht verstopt zich
in de knopen
van mijn jas