het zijn de populieren die hier de wind maken
hoor ze blazen in het polderland
als onbezorgde kinderen onder jagende wolken

wees op je hoede
bouw dijken om de onschuld te beschermen
waar licht valt, valt ook schaduw
en de schaduw heeft het niet begrepen

er sluimert iets achter de huizen
je weet dat het er is, maar zoeken helpt niet
het toont zich op een onbewaakt moment
wanneer de jachtgeweren zijn opgeborgen

je begrijpt dit vlakke land
de zee in de sloten, het ruisende riet
dat gewillig buigt onder de zwiepende roep
van wie langs de kantlijn staan

omhoog kijkend, bang dat elk moment
de wolken breken
het licht genadeloos toeslaat