aan de wereld willen ontsnappen
is zwemmen vanaf de bodem
van een oceaan van lucht

armen zwaaien nog
maar je benen zitten vast in zilte klei
je kijkt opzij: zwaluwen scheren
boven onrustig water

had je het geweten
dan harkte je eerder de golven van je leven bijeen
legde de brokstukken
als dode vissen op een rij
maar je was jong
je dook met dichtgeknepen neus
vergat de afvoerputjes uit je jeugd te dichten

nu suis je eindeloos naar beneden
er is geen einde aan de diepte