wat blijft hangen
tussen lippen en gedachten

tussen de strepen van de weg
ruikt de dag naar moeheid

de vogel achter je ribben
herhaalt haar droom
maar niemand luistert

je gooit een steen
in de vijver
om te meten
hoe diep je hart reikt
hoe ver de kringen raken

vergeten vermomt zich
als verdwijnen 

als wachten breekt
komt het