je valt
in een vouw van de dag

er ruist een belofte
die tegen de tijd opschuimt

op een verlaten tafel
resten van andermans zomer
omgevallen glazen
vlekken rode wijn

een brief zonder afzender
je leest hem 
niet om te begrijpen
maar om jezelf te herhalen

de avond vouwt zich dicht
rond wat achterbleef